GMT-MASTER II
تبدیل زمان بین مناطق زمانیGMT‑Master که برای حرفه‌ای‌هایی طراحی شده بود که مدام در سراسر جهان سفر می‌کردند، به ساعت مچیِ مورد علاقهٔ مسافران تبدیل شد. در گذر سال‌ها، خلبانان، کاوشگران، ورزشکاران و هنرمندان، هر یک به‌گونه‌ای در ماندگار شدن افسانهٔ این ساعت سهیم بوده‌اند. امروزه، جانشین آن، Oyster Perpetual GMT‑Master II، همچنان تجسم‌بخش این روحیهٔ جهانی و بین‌المللی است.
دوران نوین سفر
جهان در آستانهٔ عصر تازه‌ای از دگرگونی‌های سریع قرار داشت. تجارت، سفر و ارتباطات در سراسر جهان با شتاب در حال توسعه بودند. گویی فاصله‌ها کوتاه‌تر شده بودند و زمان سریع‌تر از همیشه در جریان بود. با پیشرفت‌های چشمگیر در هوانوردی، هواپیما به شیوه‌ای ضروری برای جابه‌جایی و سفر تبدیل شده بود. ظهور پروازهای طولانی‌برد به این معنا بود که اکنون می‌توانستند بدون توقف‌های بین‌راهی از اقیانوس‌ها و قاره‌ها عبور کنند. پیگیری زمان در چندین منطقهٔ زمانی به چالشی جدی تبدیل شده بود.
دهۀ ۱۹۵۰
معرفی
GMT-Master
با قابلیت GMT خود که نمایش دو منطقهٔ زمانی را امکان‌پذیر میکرد، ساعت GMT Master پاسخگوی نیازهای حرفه‌ای‌هایی بود که در سراسر جهان سفر می‌کردند. حروف GMT مخفف عبارت «Greenwich Mean Time» به معنای «زمان میانگین گرینویچ» هستند؛ این زمان تا سال ۱۹۷۲ استاندارد بین‌المللی زمان به‌شمار می‌رفت و مرجعی ضروری برای همهٔ مسافران بود.
١٩۵۵
ساعت Pan Am
رولکس با شرکت هواپیمایی پان امریکن ورلد ایرویز (Pan American World Airways)، که بیشتر با نام پان اَم (Pan Am) شناخته می‌شد، وارد یک همکاری شد. بدین‌ترتیب، GMT Master به ساعت رسمیِ یکی از پیشروترین و بزرگ‌ترین شرکت‌های هواپیمایی بینقارهای آمریکا در آن زمان تبدیل شد. خلبانان Pan Am به مدل‌های GMT Master مجهز شدند و در تبلیغات رولکس حضور یافتند؛ این امر به تثبیت جایگاه این ساعت به‌عنوان نمادی از دنیای هوانوردی کمک کرد.
پرواز نیویورک – مسکو
نخستین پرواز بدون توقف Pan Am بین نیویورک و مسکو، خبرنگارانی را به اتحاد جماهیر شوروی برد تا سفر ریچارد نیکسون، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، به شوروی را پوشش خبری دهند. خلبان بوئینگ ۷۰۷ که این سفر بینقارهای پیشگامانه را هدایت میکرد، کاپیتان سی. ان. وارن بود که از GMT‑Master خود برای مسیریابی استفاده میکرد. او اظهار داشت که «خود پرواز توسط رولکس مسیریابی و پیمایش می‌شد.»
١٩۵٩
تنها به دور دنیا
شیلا اسکات نخستین خلبان زن بریتانیایی شد که یک پرواز انفرادی به دور دنیا را با موفقیت به پایان رساند. در ۱۸ مه ۱۹۶۶، او در حالی که یک ساعت GMT Master به دست داشت، از فرودگاه هیترو در نزدیکی لندن، انگلستان، برخاست و کنترل هواپیمای تک‌موتورهٔ پایپر کومانچی خود را در دست داشت. او پس از ۳۱ توقف بین‌راهی و پیمودن مسافتی نزدیک به ۵۰٬۰۰۰ کیلومتر (۳۱٬۰۰۰ مایل)، در تاریخ ۲۰ ژوئن به نقطهٔ آغاز سفر خود بازگشت و در طول ۳۴ روز، در مجموع ۱۸۹ ساعت پرواز را ثبت کرد.
۱۹۶۶
رکوردی بی‌نظیر
از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۸، ناسا و نیروی هوایی ایالات متحده برنامه X-۱۵ را تدوین کردند. این پروژهٔ هواپیمای فراصوتی برای آزمایش توانایی خلبانان در تحمل اثرات سرعت‌های بسیار بالا و پرواز زیرمداری طراحی شده بود. از میان خلبانان این پروژه، ویلیام جی. نایت به چهره‌ای تاریخی تبدیل شد. در ۳ اکتبر ۱۹۶۷، او با یک GMT‑Master بر مچ دست، در آسمان صحرای موهاویِ کالیفرنیا به سرعت ۷٬۲۷۴ کیلومتر بر ساعت (۴٬۵۲۰ مایل بر ساعت، معادل ماخ ۶٫۷) رسید و رکوردی را به نام خود ثبت کرد که همچنان تا امروز شکسته‌نشده باقی مانده است.
١٩۶٧
حرکت به سوی افق
س از هفت ماه حضور در دریا و در حالی که پیروزی او در مسابقهٔ گلدن گلوب ساندی تایمز – نخستین مسابقهٔ دریانوردی انفرادی و بدون توقف به دور دنیا – تقریباً قطعی به نظر می‌رسید، برنار مویتسیه از رقابت کناره‌گیری کرد و به دریانوردی خود ادامه داد. او اعلام کرد: «من به سوی جزایر اقیانوس آرام می‌روم، زیرا در دریا خوشحالم.» مویتسیه در ۲۱ ژوئن ۱۹۶۹ در تاهیتی لنگر انداخت؛ او بیش از ۳۷٬۰۰۰ مایل دریایی را تنها با یک سکستانت و ساعت GMT Master خود برای راهنمایی و جهت‌یابی پیموده بود.
۱۹۶۹
در قلب فتح فضا
در ۱۱ آوریل ۱۹۷۰، مأموریت آپولو ۱۳ زمین را ترک کرد؛ مأموریتی که قرار بود سومین تلاش آمریکا برای فرود بر ماه باشد. از جمله وسایل شخصی همراه جک سویگرت، خلبان ماژول فرماندهی، ساعتی بود که علاقهٔ خاصی به آن داشت: GMT Master خودش، که در سراسر مأموریت همچون یک نماد خوش‌یمنی بر مچ او باقی ماند. در پی وقوع یک اختلال فنی، فضاپیما ناچار شد زودتر از زمان مقرر به زمین بازگردد. جک سویگرت در مقام هدایت‌کنندهٔ فضاپیما، ناچار شد چندین مرتبه مسیر پرواز را تصحیح کند. در ۱۷ آوریل، اتاقک فضاپیما در اقیانوس آرام بین نیوزلند و فیجی به پایین پرتاب شد و خدمه آن سالم و سلامت ماندند.
۱۹۷۰
نمادی از پردهٔ نقره‌ای
یکی از مشهورترین ساعت‌های GMT-Master، بدون شک همان ساعتی است که مارلون براندو در فیلم «اینک آخرالزمان» Apocalypse Now به دست داشت؛ فیلمی که در آن نقش سرهنگ والتر ای. کورتز، یک افسر یاغی ارتش آمریکا در دوران جنگ ویتنام، را ایفا کرد. براندو که وابستگی عمیقی به ساعت خود داشت، پس از آنکه تیم تولید آن را بیش از حد قابل تشخیص دانست، تصمیم گرفت خودش قاب دو رنگ قرمز و آبیِ نمادین آن را بردارد، اما حاضر نشد از ساعتش جدا شود. براندو با حک کردن نام خود روی پشت قاب ساعت، آن را منحصربه‌فردتر کرد.
۱۹۷۹
GMT‑Master II
رولکس به تکامل GMT Master ادامه داد و آن را از نظر راحتی و سهولت استفاده، ارتقا بخشید. در سال ۱۹۸۲، این برند موتور جدیدی معرفی کرد که امکان تنظیم مستقل عقربهٔ ساعت را بدون تغییر عقربهٔ دقیقه و عقربهٔ ۲۴ ساعته فراهم میکرد. این ارتقای مهم، تغییر نامی را نیز به همراه داشت؛ GMT-Master که به این سازوکار بهینه‌شده مجهز شده بود، اکنون با نام GMT-Master II معرفی می‌شد.
١٩٨۲
آغاز استفاده از سرامیک
در سال ۲۰۰۵، GMT‑Master II به نخستین ساعت رولکس تبدیل شد که دارای دیسک دورقاب سراکروم ساخته‌شده از سرامیک با فناوری پیشرفته بود. دیسک سراکروم که نخستین بار در رنگ مشکی معرفی شد و از سال ۲۰۱۳ در نسخه‌های دورنگ نیز ارائه گردید، ساختاری مستحکم دارد، تقریباً در برابر خراش مقاوم است، در برابر خوردگی و اشعهٔ فرابنفش دوام بالایی دارد و رنگ آن در طول زمان ثابت می‌ماند.
٢٠٠۵
سوارکار سوار بر اسب
اسکات براش با کسب پیروزی‌های متوالی در رویدادهای گرندپری ژنو، آخن و اسپروس میدوز، نقطه‌عطفی تاریخی را رقم زد. با انجام این کار، او به عنوان اولین و تنها سوارکار قهرمان رقابت‌های جایزه بزرگ رولکس در رشته پرش با اسب، تاریخ‌ساز شد. این سوارکار اسکاتلندی پس از موفقیت خارق‌العاد‌ه‌اش، یک ساعت GMT-Master II با دیسک دورقاب سراکروم قرمز و آبی دریافت کرد. «هر بار که به این ساعت نگاه می‌کنم، خاطرات آن روز در کلگری برایم زنده می‌شود.»
٢٠١۵
دسته کوک در سمت چپ
بازآفرینی بی‌سابقه‌ای از GMT‑Master II معرفی شد. این نسخه با بهره‌مندی از دیسک دورقاب سراکروم سبز و مشکی، به‌واسطهٔ قرارگیری تاج کوک در سمت چپ قاب، ویژگی متمایزی دارد. ویژگی متمایز دیگر آن، نمایشگر تاریخ است که در موقعیت ساعت ۹ روی صفحه قرار گرفته است. در زمان معرفی، این نسخه از GMT‑Master II تنها ساعت رولکس به‌شمار می‌رفت که دارای چنین پیکربندی‌ای بود. رولکس با این طراحی منحصربه‌فرد، تعهد همیشگی خود را به برآورده ساختن نیازها و خواسته‌های هر فرد استفاده‌کننده دوباره به نمایش گذاشت.
۲۰۲۲
اولین صفحه سراکروم
رولکس اولین صفحهٔ ساعت خود را که از سرامیک با فناوری پیشرفته ساخته شده بود، رونمایی کرد. این قطعهٔ جدید سراکروم که در رنگ سبز ارائه شد، نخستین بار در یک ساعت Oyster Perpetual GMT‑Master II از طلای سفید ۱۸ عیار معرفی شد؛ مدلی که دارای تاج کوک در سمت چپ قاب و نمایشگر تاریخ در موقعیت ساعت ۹ بود.