Horlogevakmanschap
Oyster Story
Over Rolex
Beschikbare talen
in Verenigde Staten
Kies
een andere regio
U bevindt zich nu in Verenigde Staten.
Maak hieronder een keuze om de website vanuit een ander land te bekijken.
GMT‑MASTER II
Van de ene naar de andere tijdzoneDe GMT-Master, ontworpen voor professionals die de hele wereld doorkruisen, groeide uit tot hét horloge voor reizigers. Door de jaren heen droegen piloten, ontdekkingsreizigers, sporters en kunstenaars allemaal bij aan zijn legendarische status. Tegenwoordig zet zijn opvolger, de Oyster Perpetual GMT‑Master II, deze kosmopolitische geest voort.
De wereld veranderde in hoog tempo. Handel, reizen en communicatie namen wereldwijd sterk toe. Afstanden leken steeds kleiner te worden en de tijd leek steeds sneller te verstrijken. Dankzij de vooruitgang in de luchtvaart was het vliegtuig uitgegroeid tot een onmisbaar vervoermiddel. Met de komst van langeafstandsvluchten werd het mogelijk om oceanen en continenten zonder tussenstops over te steken. Het bijhouden van meerdere tijdzones werd daardoor een echte uitdaging.
Dankzij de GMT-functie, waarmee twee tijdzones konden worden weergegeven, voldeed de GMT‑Master aan de behoeften van professionals die de hele wereld doorkruisten. De letters GMT staan voor ‘Greenwich Mean Time’, de internationale standaardtijd tot 1972 en een onmisbaar referentiepunt voor reizigers over de hele wereld.
Rolex ging een samenwerking aan met Pan American World Airways, beter bekend als Pan Am. De GMT‑Master werd daarmee het officiële horloge van destijds de grootste en toonaangevende Amerikaanse intercontinentale luchtvaartmaatschappij. Piloten van Pan Am werden uitgerust met GMT‑Masters en verschenen in Rolex-advertenties. Mede hierdoor kon het horloge uitgroeien tot een icoon van de luchtvaart.
De eerste rechtstreekse vlucht van Pan Am tussen New York en Moskou bracht journalisten naar de Sovjet-Unie die daar verslag gingen doen van het bezoek van de Amerikaanse vicepresident Richard Nixon. Aan de stuurknuppel van de Boeing 707 zat kapitein C.N. Warren, die tijdens deze baanbrekende intercontinentale vlucht zijn GMT‑Master gebruikte als navigatiemiddel. Over die vlucht zei hij: “De vlucht zelf werd genavigeerd met behulp van een Rolex.”
Rolex sponsorde de Pegasus Overland-expeditie en voorzag alle acht deelnemende Britse militairen van een GMT‑Master. Gedurende 51 weken reisden zij met twee speciaal uitgeruste terreinvoertuigen door 34 landen in Europa, Azië, Oceanië en Afrika. Hun reis, die van begin tot eind werd gefilmd, bood een uniek inzicht in de culturen en landschappen van de landen die zij doorkruisten.
Sheila Scott werd de eerste Britse pilote die solo de wereld rond vloog. Op 18 mei 1966 steeg zij op met haar eenmotorige Piper Comanche-vliegtuig vanaf het Engelse Heathrow Airport bij Londen. Om haar pols droeg zij een GMT‑Master. Na 31 tussenlandingen en bijna 50.000 km keerde ze op 20 juni terug op haar vertrekpunt. In totaal maakte ze 189 vlieguren, verspreid over 34 dagen.
Tussen 1959 en 1968 ontwikkelden NASA en de Amerikaanse luchtmacht het X-15-programma. Met dit project rond een hypersonisch onderzoeksvliegtuig werd onderzocht in hoeverre piloten bestand waren tegen de effecten van extreme snelheden en suborbitale vluchten. William J. Knight, een van de piloten, schreef hierbij geschiedenis. Op 3 oktober 1967 bereikte hij tijdens een vlucht boven de Mojavewoestijn in Californië, met een GMT‑Master om zijn pols, een snelheid van 7.274 km/u (Mach 6,7). Daarmee vestigde hij een record dat tot op de dag van vandaag niet is geëvenaard.
Na zeven maanden op zee en met de overwinning in de Sunday Times Golden Globe Race – de eerste solozeilrace non-stop rond de wereld – vrijwel op zak, trok Bernard Moitessier zich terug uit de wedstrijd en zeilde hij door. Hij verklaarde: “Ik zet koers naar de eilanden in de Stille Oceaan, omdat ik gelukkig ben op zee.” Op 21 juni 1969 ging Moitessier voor anker op Tahiti, nadat hij meer dan 37.000 zeemijl had afgelegd met niets anders dan een sextant en zijn GMT-Master als navigatiehulpmiddelen.
Op 11 april 1970 vertrok de Apollo 13-missie vanaf de aarde voor wat de derde Amerikaanse poging tot een maanlanding zou worden. Onder de persoonlijke bezittingen van commandemodulepiloot Jack Swigert bevond zich een horloge waaraan hij bijzonder veel waarde hechtte: zijn GMT‑Master, die hij gedurende de hele missie als een geluksbrenger om zijn pols droeg. Na een technisch mankement keerde het ruimtevaartuig eerder dan gepland terug naar de aarde. Aan de stuurknuppel moest Jack Swigert meerdere koerscorrecties uitvoeren. Op 17 april landde de capsule tussen Nieuw-Zeeland en Fiji in de Stille Oceaan. De bemanning was ongedeerd.
Een van de beroemdste GMT‑Master-horloges is ongetwijfeld het exemplaar dat Marlon Brando droeg in Apocalypse Now, waarin hij kolonel Walter E. Kurtz speelde, een afvallige officier van het Amerikaanse leger tijdens de Vietnamoorlog. Hij was sterk gehecht aan zijn horloge en koos ervoor zelf de iconische rood-blauwe bezelring te verwijderen – nadat de productieleiding had geoordeeld dat die te herkenbaar was – in plaats van afstand te doen van het horloge. Door zijn naam in de kastachterkant te graveren, maakte Brando het horloge nog unieker.
Rolex verfijnde de GMT‑Master verder, waardoor het horloge nog comfortabeler en intuïtiever in gebruik werd. In 1982 introduceerde het merk een nieuw uurwerk waarbij de uurwijzer onafhankelijk van de minutenwijzer en de 24-uurswijzer kon worden versteld. Deze belangrijke verbetering ging gepaard met een naamswijziging: de GMT‑Master met dit geoptimaliseerde uurwerk kreeg voortaan de naam GMT‑Master II.
In 2005 werd de GMT‑Master II het eerste Rolex-horloge met een Cerachrom-bezelring van hightechkeramiek. Aanvankelijk werd deze uitgevoerd in zwart en vanaf 2013 ook in tweekleurige uitvoeringen. Hij was bijzonder robuust, vrijwel krasbestendig en bestand tegen corrosie en uv-straling. Bovendien behield hij zijn kleur.
Scott Brash schreef geschiedenis door achtereenvolgens de Grand Prix-wedstrijden van Genève, Aken en Spruce Meadows te winnen. Daarmee werd hij de eerste – en tot op heden enige – ruiter die de Rolex Grand Slam of Show Jumping op zijn naam schreef. Nadat hij deze bijzondere prestatie had neergezet, kreeg de Schotse ruiter een GMT‑Master II met een rood-blauwe Cerachrom-bezelring. “Elke keer als ik ernaar kijk, denk ik terug aan die dag in Calgary”.
Een onverwachte nieuwe interpretatie van de GMT‑Master II werd uitgebracht. Dit model, uitgerust met een groen-zwarte Cerachrom-bezelring, onderscheidde zich door de opwindkroon aan de linkerzijde van de kast. Een ander opvallend kenmerk was de datumaanduiding, die zich op de 9-uurpositie op de wijzerplaat bevond. Bij de introductie was deze uitvoering van de GMT‑Master II het enige Rolex-horloge met deze configuratie. Met dit unieke ontwerp onderstreepte Rolex opnieuw zijn streven om tegemoet te komen aan de behoeften en voorkeuren van iedere drager.
Rolex presenteerde zijn eerste wijzerplaat van hightechkeramiek. Dit nieuwe Cerachrom-onderdeel, met een groene kleur, werd geïntroduceerd op een 18 kt witgouden Oyster Perpetual GMT‑Master II met een opwindkroon aan de linkerkant en een datumweergave op 9 uur.