W rezultacie do roku 1951 roku, kiedy to przepisy regulujące nadawanie oznaczenia „chronometr” wprowadziły obowiązkową certyfikację przez oficjalne centrum certyfikacyjne (takie jak te w Neuchâtel, Genewie czy Bienne), zegarki Rolex stanowiły większość wszystkich chronometrów, które od 1927 roku uzyskały oficjalną certyfikację.

Po osiągnięciu precyzji Hans Wilsdorf skupił się na stworzeniu idealnie hermetycznego środowiska dla mechanizmu. „Moim asystentom technicznym od samego początku powtarzałem: «Musimy stworzyć kopertę tak szczelną, aby nasze mechanizmy były trwale zabezpieczone przed uszkodzeniami spowodowanymi przez kurz, pot, wodę, ciepło i zimno. Tylko wtedy zapewnimy idealną dokładność zegarków Rolex»” – wyjaśnił.