در نتیجه، تا سال ۱۹۵۱، زمانی که قوانین مربوط به عنوان «کرونومتر» دریافت گواهی رسمی از یک مرکز درجهبندی معتبر (مانند مراکز نوشاتل، ژنو یا بین) را الزامی کرد، ساعتهای رولکس بخش عمدهای از تمام کرونومترهایی را شامل میشدند که از سال ۱۹۲۷ بهطور رسمی گواهی شده بودند.
پس از فتح قلههای دقت، هانس ویلسدورف توجهش را به ایجاد محیطی کاملاً مهر و موم شده برای موتور ساعت معطوف کرد. او توضیح میدهد: «از همان روزهای نخست، همواره به دستیاران فنی خود میگفتم: “باید در ساخت قاب ساعتی چنان محکم و نفوذناپذیر موفق شویم که موتورهایمان برای همیشه در برابر آسیبهای ناشی از گردوغبار، تعریق، آب، گرما و سرما محافظت شوند. تنها در این صورت است که دقت بینقص ساعت رولکس تضمین خواهد شد.”»