راننده استقامت
نیک دِ فریس در رشتههای مختلف اتومبیلرانی زبانزد است و عملکرد استراتژیک را با آگاهی فنی ترکیب میکند.
نیک دِ فریس در طول دوران حرفهای خود، مسیر متنوع و موفقی را از کارتینگ ردههای پایه تا مسابقات خودروهای تکنفره طی کرده است؛ اما بیشترین درخشش او در رقابتهای استقامت رقم خورده و بزرگترین دستاوردش تاکنون، کسب پیروزی در مسابقه ۲۴ ساعته لمان در سال ۲۰۲۶ بوده است.
نیک دِ فریس که در سال ۱۹۹۵ در هلند متولد شد، از سنین پایین کارتینگ را آغاز کرد و بهسرعت در ردهها پیشرفت کرد و با دقت و پختگی خود توجهها را به خود جلب نمود. او در سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ بهطور پیاپی قهرمانیهای جهان کارتینگ CIK-FIA را به دست آورد و سپس وارد مسابقات تکسرنشین شد. پپس از چند فصل حضور در فرمولهای جوانان، او قهرمانی مسابقات FIA فرمول دو™ سال ۲۰۱۹ را کسب کرد، که اصلیترین مسیر ورود به فرمول یک® محسوب میشود. همان سال، دِ فریس حضور خود را در رقابتهای استقامت تثبیت کرد و با همراهی تیم ریسینگ تیم ندرلند، نخستین پیروزی این تیم را در کلاس LMP2 مسابقات قهرمانی جهان استقامت فدراسیون بینالمللی اتومبیلرانی (WEC) به دست آورد؛ موفقیتی که در مسابقه ۶ ساعته فوجی رقم خورد. با تأکید بر همهفنحریفیاش، او سپس قهرمانی جهان فرمول E سال ۲۰۲۰–۲۱ را با مرسدس-EQ به دست آورد.
نیک دِ فریس در فرمول یک® نیز موفقیتهایی به دست آورد. پس از حضور بهعنوان رانندهٔ تست برای چندین تیم، در سال ۲۰۲۲ بهطور فوری برای شرکت در گرندپری ایتالیا فراخوانده شد و یک شروع قابل توجه و امتیازآور برای ویلیامز ثبت کرد، و سپس در فصل بعد برای تیم آلفاتائوری رقابت کرد.
از زمان بازگشت به رقابتهای استقامت در سال ۲۰۲۴، دِ فریس با تیم TOYOTA RACING در کلاس برتر هایپرکار، افتخارات مهمی را در عرصه جهانی کسب کرده است. در همان سال، دِ فریس با کسب پیروزی در مسابقه ۶ ساعته ایمولا و ایستادن بر سکوی دوم رقابت ۲۴ ساعته لمان، نقش مهمی در قهرمانی تیم تویوتا در رده سازندگان کلاس هایپرکار مسابقات قهرمانی جهان استقامت فیا (WEC) ایفا کرد. او در سال ۲۰۲۵ در مسابقه ۸ ساعته بحرین به پیروزی رسید و در ژوئن ۲۰۲۶ نیز در نود و چهارمین دوره مسابقه ۲۴ ساعته لمان، مشهورترین رقابت استقامت جهان، با عبور از خط پایان و دریافت پرچم شطرنجی، به قهرمانی دست یافت.
نیک دِ فریس در سال ۲۰۲۶ چهره ماندگار رولکس شد.