Met deze raketaangedreven onderzoeksvliegtuigen werd de weerstand van piloten tegen de effecten van extreme snelheid en suborbitale ruimtevluchten getest. Hierbij werden acceleratie, druk, schokken, trillingen, temperaturen en andere gegevens gemeten. Het programma richtte zich daarnaast ook op het ontwikkelen van nieuwe motoren voor de eerste ruimteraketten.

In een brief aan Rolex in oktober 1962 vertelde Crossfield hoe zijn GMT-Master ondanks de extreme omstandigheden perfect zijn werk bleef doen.