De Amerikaanse tenniskampioene Chris Evert was 17 toen ze in 1972 haar debuut maakte op Wimbledon. Evert trok zich in 1989 terug met 18 Grand Slam®-titels en een record winstpercentage van 90% over haar hele carrière. Nu ze de ‘derde fase’ van haar leven ingaat, kijkt ze terug op het zelfvertrouwen dat het tennis haar gegeven heeft, en op haar Rolex, die staat voor alle fases in haar leven.

Als jong meisje was ik verlegen, maar toen ik begon te tennissen werd de tennisbaan mijn podium. Ik kwam erachter dat ik ergens goed in was en daarvan kreeg ik meer zelfvertrouwen. Ik vond het leuk als ze voor me applaudisseerden, ik genoot van die aandacht. Dankzij het tennis kroop ik uit mijn schulp.

Op mijn dertiende realiseerde ik me dat ik aardig dicht bij de landelijke topvrouwen zat. Toen kreeg ik de smaak van succes te pakken. Op dat moment begreep ik dat ik het in me had en begon ik er echt in te geloven dat ik een van hen zou kunnen worden. Maar ik had echt nooit verwacht dat ik de nummer één van de wereld zou verslaan, en zeker niet op mijn vijftiende! En daarmee begon het allemaal.

Een tenniswedstrijd spelen is net als het leven zelf. Als je onderuitgaat, kun je altijd nog terugkomen. Ik denk dat, als alles tegenzit, je je leven altijd nog kunt veranderen. Je leert een hoop over vastberadenheid, over doorzetten en niet opgeven. Je leert om in jezelf te geloven, om zeker van jezelf te zijn – op de baan maar ook daarbuiten.

Voor mijn gevoel is mijn leven in drie gedeeltes opgesplitst. In het eerste gedeelte draaide alles om mijn tennisspel, mijn carrière, om nummer één worden en nadenken over mezelf en mijn ambitie. In het tweede gedeelte draaide alles om mijn gezin, het grootbrengen van mijn drie jongens, getrouwd zijn en simpelweg genieten van het thuis zijn. En nu ik de derde fase van mijn leven inga, ben ik op zoek naar innerlijke rust.

Als ik naar mijn horloge kijk, zie ik niet mijn 18 Grand Slams®, maar een combinatie van de verschillende fasen in mijn leven – niet alleen toen ik speelde maar ook mijn persoonlijke en zakelijke leven en alles wat ik heb bereikt. Het is een verlengstuk van me.

Het zijn niet alleen de meest succesvolle mensen, maar ook de beste sporters, die zich onberispelijk gedragen. Het gaat om integriteit en cachet.

Ik draag mijn Rolex-horloge met trots, het voelt alsof ik bij een exclusieve, voorname club hoor, van wezenlijk succesvolle mensen met cachet. Toen ik meer dan vijfentwintig jaar geleden een Rolex begon te dragen, ging het over Jackie Stewart, Arnold Palmer en Jack Nicklaus, weer later ging het meer over Roger Federer. Het is het neusje van de zalm. Het zijn niet alleen de meest succesvolle mensen, maar ook de beste sporters, die zich onberispelijk gedragen. Het gaat om integriteit en cachet. Als ik naar mijn horloge kijk, zie ik een exclusieve club waarvan ik buiten­gewoon trots ben dat ik erbij hoor.

HET HORLOGE VAN CHRIS EVERT

Oyster Perpetual Datejust 31

Deze pagina delen