Rolex en onderzoek cover

Onderzoeken om de grenzen te verleggen

Hoofdstuk één

Onderzoek is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van Rolex.

Van het beklimmen van de Himalaya tot het oversteken van de poolkappen en het verkennen van diepe oceanen; de horloges van Rolex hebben de meest uitdagende avonturen van de twintigste eeuw meegemaakt. Tijdens al deze expedities konden de betrouwbaarheid en robuustheid van de horloges worden getest en verbeterd. Zo werd de wereld voor Rolex een levend laboratorium. De constructieve feedback die Rolex ontving, bleek onmisbaar in verdere ontwikkelingen.

In 1953 werd uit deze gedeelde ervaring de Explorer geboren, na de geslaagde beklimming van de Mount Everest door Sir Edmund Hillary en Tenzing Norgay. 

En in 1971 veroverde de Explorer II met zijn functies en het vermogen om de meest extreme omstandigheden te weerstaan, een plekje in de wereld van het onderzoek. Het werd het favoriete horloge van poolreizigers, speleologen en vulkanologen. Deze twee horloges vergezellen nog altijd bijzondere mensen bij hun expedities naar de verre uithoeken van de aarde waarbij ze de planeet beter proberen te begrijpen en oplossingen zoeken om haar te beschermen.

In de afgelopen eeuw zijn ontdekkings­reizigers om drie redenen op pad gegaan: om onbekende delen van de wereld te ontdekken, om de grenzen van het menselijke uithoudings­vermogen op te zoeken, en om de planeet te observeren met het doel deze beter te kunnen beschermen. Bij al deze drie uitdagingen heeft Rolex de onverschrokken onderzoekers gezelschap gehouden.

Ontdekken

De geslaagde beklimming van de Mount Everest door Sir Edmund Hillary en Tenzing Norgay in 1953 werd wereldwijd gevierd. Rolex speelde een rol in deze expeditie door de deelnemers te voorzien van Oyster Perpetual-horloges.

Na deze prestatie van de bergbeklimmers werd de Explorer nog in hetzelfde jaar uitgebracht. Hieraan gingen jaren van voorbereiding vooraf. Al vanaf de jaren dertig gaf Rolex zijn horloges mee op Himalaya-expedities om te onderzoeken hoe ze zich in de extreme omstandigheden op grote hoogte zouden gedragen. Na elke reis gaven de klimmers feedback over de prestaties van de horloges, op basis waarvan het merk zijn latere modellen kon verbeteren. Net zoals het uurwerk van een horloge wordt aangedreven door de bewegingen van de drager, werden de technieken van onze horlogemakers voortgestuwd door de ervaringen van ontdekkings­reizigers. Sinds deze tijd hebben de horloges van Rolex nog veel meer bijzondere reizen naar de verste uithoeken van de wereld gemaakt. 

Als eerste op het dak van de wereld

De Mount Everest is de ultieme uitdaging voor bergbeklimmers. In mei 1953 bereikten twee leden van een Britse expeditie de top van deze legendarische berg. Hun prestatie werd wereldwijd gevierd, en Rolex speelde er een rol in.

Elke dag op de Mount Everest is een kwestie van overleven. De genadeloze kou, het gebrek aan zuurstof en de druk van de zware omgeving vormen een aanslag op het lichaam. In deze meedogenloze omstandigheden bereikten op 29 mei 1953 twee bijzonder moedige en vastberaden mannen als eersten de top van ’s werelds hoogste berg op 8.848 meter. Voor de leden van hun expeditie was dit de laatste kans om de top te bereiken, aangezien in de dagen erna de moesson en sneeuwstormen werden verwacht. Bijzonder vastberaden gingen de Nieuw-Zeelandse imker en ervaren bergbeklimmer Sir Edmund Hillary en de Nepalees Tenzing Norgay verder waar andere pogingen strandden, en schreven daarmee geschiedenis.

De expeditie stond onder leiding van Sir John Hunt en werd georganiseerd door de British Joint Himalayan Committee, een Britse organisatie die was opgericht door de Royal Geographical Society en de Alpine Club om toezicht te houden op de beklimmingen van de Mount Everest. Het expeditieteam zelf bestond uit 16 leden, maar door de logistieke rompslomp die zo'n project met zich meebrengt moesten er ook honderden dragers mee om de tonnen aan benodigdheden mee te sjouwen.

Hieronder waren tientallen pakketten vol geavanceerde uitrusting, die vooraf zorgvuldig was gecontroleerd en klaar was voor gebruik. Van speciaal ontworpen klimschoenen tot in windtunnels geteste tenten; niets werd aan het toeval overgelaten om deze poging zoveel mogelijk kans van slagen te geven. Ook Rolex deed mee aan het avontuur: als onderdeel van het expeditie­materiaal gingen namelijk Oyster Perpetual-horloges mee.

“De Rolex Oyster Perpetual-horloges waarmee leden van het Britse team waren uitgerust, hebben hun betrouwbaarheid weer bewezen op de Mount Everest”, schreef Sir John bij thuiskomst. “We waren erg blij dat ze de tijd zo nauwkeurig bijhielden. Hierdoor bleef de tijd binnen het team gedurende de hele expeditie synchroon lopen. [...] De horloges presteerden geweldig, en wij zijn de Rolex Oysters gaan beschouwen als een belangrijk onderdeel van onze klimuitrusting.”

De Himalaya’s: een levend laboratorium 

Een hooggebergte is een uitstekende omgeving om de betrouwbaarheid en robuustheid van een horloge te testen. Voor Rolex vormde het Himalaya­gebergte het ideale levende laboratorium. 

Tijdens de eerste helft van de twintigste eeuw stonden de nog onbedwongen toppen van de Himalaya hoog op het verlanglijstje van bergbeklimmers over de hele wereld. Vooral één bergtop sprak alom tot de verbeelding: de Mount Everest. Deze internationale interesse voor de hoogste bergen, in combinatie met de mogelijkheid om zijn horloges in de praktijk te testen, bracht Rolex ertoe de handen ineen te slaan met een aantal teams van bergpioniers. Tussen 1933 en 1955 werden maar liefst 17 expedities naar ’s werelds hoogste bergtoppen uitgerust met horloges van het merk.

Deze uurwerken waren getuige van een aantal eerste beklimmingen, te beginnen met die van de Mount Everest in 1953 – met 8.848 meter boven zeeniveau de hoogste berg ter wereld. Hierna volgden in 1954 de K2, ’s werelds op één na hoogste berg met een hoogte van 8.611 meter, in 1955 de op twee na hoogste Kangchenjunga van 8.586 meter, en in hetzelfde jaar de Makalu, met 8.485 meter de op vier na hoogste berg van de wereld. 

Een Zwitserse pionier in de Himalaya’s

Annelies Lohner was de drijvende kracht achter een bijzondere Zwitserse expeditie naar 's werelds hoogste bergketen. De bergbeklimmers hadden Rolex Oyster Perpetual-horloges bij zich.

Annelies Lohner was een jonge, getalenteerde bergbeklimster uit het dorpje Grindelwald aan de voet van de Jungfrau in de Berner Alpen. Na de Tweede Wereldoorlog toonde zij moed door de eerste Zwitserse expeditie naar het Himalaya­gebergte voor te stellen. De bergpionier en avonturier wist de Schweizerische Stiftung für Alpine Forschung over te halen haar aan het hoofd te stellen van een team dat op expeditie mocht naar de bergketen Gangotri in de Noord-Indiase regio Garhwal Himal.

In de vijf maanden van mei tot september 1947 bereikte de expeditie als eerste de toppen van de Kedarnath, Satopanth, Kalindi (via de noordoostelijke wand), Balbala en Nanda Ghunti, en verkende ze het Chaukhamba-massief, een bergketen met toppen van meer dan 6.000 en 7.000 meter.

Ter ondersteuning van dit project gaf Rolex elk teamlid een Oyster Perpetual-horloge mee voor de beklimming. De bergbeklimmers droegen hun horloge continu en konden er zelfs in de zwaarste omstandigheden altijd op vertrouwen. Bij thuiskomst vertelden de teamleden over de waterdichtheid en precisie van hun horloge en over het gemak van het automatische opwindsysteem via de Perpetual rotor. “De Rolex-horloges die wij dragen, houden verbazing­wekkend nauwkeurig de tijd bij. Ze zijn erg nuttig, en we zijn er enorm blij mee. Het is vooral heel fijn dat we ze niet hoeven op te winden”, schreef expeditieleider André Roch op 7 juli 1947 vanaf het basiskamp Gangotri.

Na de terugkeer van het team presenteerde Rolex op de horlogebeurs van 1948 een vitrine met meerdere horloges die tijdens het avontuur waren gedragen tegen de achtergrond van de beklommen bergen.

Waterdicht in ijzige wateren

De kast van de Rolex Oyster, die met zijn perfecte waterdichtheid gerust een revolutie mocht heten, werd een paar jaar na zijn lancering getest door een bekende ontdekkings­reiziger op een expeditie naar Groenland.

Stof en vooral vocht kunnen blijvende schade toebrengen aan de binnenkant van een horloge en de werking van het uurwerk beïnvloeden. Om dit probleem op te lossen heeft Rolex de Oyster-kast ontwikkeld. Het initiatief hiervoor kwam van oprichter Hans Wilsdorf, die overtuigd was van de noodzaak van een dergelijke uitvinding. In 1926 werd patent aangevraagd op de perfect afgedichte kast. Om de waterdichtheid ervan onder alle mogelijke omstandigheden te garanderen, vroeg Rolex geregeld onderzoekers om een horloge met Oyster-kast te dragen en in de praktijk te testen. Zo nam poolonderzoeker Henry Georges ‘Gino’ Watkins tussen 1930 en 1931 een aantal Oyster Perpetual-horloges mee op een expeditie langs de kust van Groenland. Na de reis vertelde hij Rolex over zijn bewondering voor deze horloges, die onderweg meermaals volledig onder water waren geraakt maar nog steeds perfect werkten.

Het verhaal
gaat verder...

Ontdek meer

Deze pagina delen