Browser update vereist

Welkom bij rolex.com. Om u de best mogelijke ervaring te bieden, vereist rolex.com een up-to-date browser. Gebruik een nieuwere browser om onze site te ontdekken.

Volg Rolex op WeChat door de QR-code te scannen.

TIM HENMAN

ELKE ROLEX VERTELT EEN VERHAAL

Tim Henman is één van de meest succesvolle tennissers van Groot-Brittannië en was eerst in 1996 en vervolgens van 1999 tot 2005 de Britse nummer 1. Hij begon al voor zijn derde te tennissen als de jongste van drie jongens in een gezin met een lange tennisgeschiedenis: zijn grootvader, grootmoeder en overgrootmoeder speelden allemaal op Wimbledon. Henmans beurt kwam toen hij zijn allereerste wedstrijd tijdens een grandslamevenement in 1995 won. Hij wist hier vier halve finales te winnen. De eerste keer dat hij de tennisbanen van Wimbledon zag, was echter ver daarvoor, op een dag die hij en zijn moeder nooit zullen vergeten. Het was tevens de dag waarop hij het merk Rolex ontdekte.

Every Rolex Tells A Story – Tim Henman

“Elke keer als ik de baan opliep, dacht ik terug aan dat zesjarige jongetje dat hiervan had gedroomd.”

Ik herinner me nog elk detail van de dag dat ik voor het eerst een bezoek bracht aan Wimbledon in 1981. Ik kan je waarschijnlijk ook nog precies vertellen wat ik die dag aan had. Het was de openingsmaandag van het toernooi, ik was zes jaar oud en mijn moeder en ik hadden twee kaartjes weten te bemachtigen voor het Centre Court. Toen Björn Borg de baan opliep om zijn titel als vijfvoudig Wimbledon-kampioen te verdedigen, maakte dat een enorme indruk op mij. Ik denk dat ik nog het meest onder de indruk was, omdat hij het zo goed deed! En als kind is het veel leuker om iemand te supporteren die succes heeft, dus werd hij mijn eerste tennisidool. Toen besloot ik dat ik tennisser wilde worden. En dat ik ooit op Wimbledon wilde spelen.

Ik kom uit een tennisfamilie, mijn moeder was een juniorspeelster, mijn grootouders speelden samen gemengde dubbels op Wimbledon en zelfs mijn overgrootmoeder speelde er begin 1900. Mijn overgrootmoeder was zowaar de eerste vrouw die bovenhands serveerde en mijn grootmoeder was de laatste vrouw die onderhands op Wimbledon serveerde.

“Ik weet niet zeker of mijn ouders ervan overtuigd waren dat ik een goede tennisser zou kunnen worden, maar zij wilden me een kans geven, omdat ze zagen hoeveel het voor mij betekende.”

Het Rolex horloge van Tim Henman

Aangezien ik de kleinste, zwakste en traagste in de familie was, moest ik leren te concurreren om de rest bij te kunnen houden. Ik weet niet zeker of mijn ouders ervan overtuigd waren dat ik een goede tennisser zou kunnen worden, maar zij wilden me een kans geven, omdat ze zagen hoeveel het voor mij betekende en hoe groot mijn passie en liefde voor de sport waren. Mijn familie was absoluut de bepalende factor voor mijn persoonlijke ontwikkeling.

Toen ik eindelijk de kans kreeg om op Wimbledon te spelen, was ik vreselijk opgewonden. Ik kon niet wachten om de baan op te stappen, ik wilde plezier maken en ik bereidde me goed voor. Elke keer als ik de baan opliep, dacht ik terug aan dat zesjarige jongetje dat hiervan had gedroomd.

Het was op die dag in 1981 dat ik voor het eerst de Rolex-klokken op het Centre Court zag en aan mijn moeder vroeg wat Rolex was. Toen kreeg ik voor het eerst een visioen en de hoop dat ik ooit misschien zelf een Rolex zou hebben. 32 jaar later was ik in het bezit van mijn eerste Rolex, dit horloge, en het betekent heel veel voor mij en was het wachten zeker waard.

“Het was op die dag in 1981 dat ik voor het eerst de Rolex-klokken op het Centre Court zag en aan mijn moeder vroeg wat Rolex was.”

Als ik nu naar mijn horloge kijk, ga ik in gedachten meteen terug naar toen ik zes jaar oud was en met mijn moeder op de tribune zat. Mijn moeder heeft foto's van die dag en volgens mij heb ik de kaartjes thuis nog liggen, dus toen mij werd gevraagd of ik het verhaal achter mijn horloge wilde vertellen, stuurde ik het verzoek door naar mijn moeder en zei: “Weet je nog?” En ze stuurde een berichtje terug met het antwoord: “Ik weet het nog alsof het gisteren was.”