Browser update vereist

Welkom bij rolex.com. Om u de best mogelijke ervaring te bieden, vereist rolex.com een up-to-date browser. Gebruik een nieuwere browser om onze site te ontdekken.

Volg Rolex op WeChat door de QR-code te scannen.

Gary Player

Elke Rolex Vertelt Een Verhaal

Grand Slam-winnaar Gary Player, die negen Majors tijdens normale Tours en negen bij de Senior Tour won, is een van de succesvolste golfers allertijden. In de loop van zes decennia heeft Player op zes continenten 165 toernooien gewonnen en werd hij uitgeroepen tot World's Most Traveled Athlete®. In 1974 werd hij opgenomen in de World Golf Hall of Fame. Samen met Arnold Palmer en Jack Nicklaus kwam hij, in de periode van eind jaren 50 tot eind jaren 70 van de vorige eeuw bekend te staan als een van 'de grote drie' golfers van zijn tijd. Gary Player werd op zijn 17e profspeler, op aanmoediging van zijn vader, die hem voorhield dat hij misschien ooit wel eigenaar van een Rolex zou kunnen worden. Die Rolex herinnert hem nu aan alle tegenslagen die hij heeft overwonnen, aan hoe ver hij gekomen is en aan zijn vader.

Every Rolex Tells a Story - Gary Player

“Ik was vastbesloten dat ik het met hard werken zou redden. En door dat harde werken heb ik ongetwijfeld ook geleerd in de sport nooit op te geven.”

Ik ben opgegroeid in Zuid-Afrika. Mijn moeder overleed toen ik negen was en mijn vader werkte in een goudmijn. Tweeënhalve kilometer onder de grond zat hij, en daar verdiende hij honderd pond per maand mee. Mijn broer moest op zijn 17e de oorlog in en mijn zus zat op kostschool. En mijn vader zei tegen me: “Ga golfen. Dat is een sport die je altijd kan blijven doen, en als je er goed in bent, kun je de hele wereld over reizen.”

Ik werd kampioen omdat ik met tegenslag kon omgaan. Als ik 's avonds thuiskwam, was alles donker. Niemand thuis. Op mijn negende moest ik zelf mijn kleren strijken en eten koken. 's Avonds lag ik in bed te huilen omdat ik me zo eenzaam voelde en bang in het donker was. Het gaat niet altijd op, maar over het algemeen geloof ik dat tegenslag in het leven je helpt beter te worden. Ik had geen zelfmedelijden en ging de uitdaging aan. Ik zei tegen mijn vader: “Pap, ik word professional.” Ik was 17.

Het Rolex horloge van Gary Player

Ik was vastbesloten dat ik het met hard werken zou redden. Ik kon nergens zomaar aanspraak op maken, en ik denk eigenlijk dat je je kinderen meer kwaad dan goed doet door ze te laten denken dat ze dat wel kunnen. Je moet ze laten inzien dat het leven niet gemakkelijk is. En door dat harde werken heb ik ongetwijfeld ook geleerd in de sport nooit op te geven. Als je hard traint, ontwikkel je een soort honger, geduld, kracht, en worden je armen en lichaam steeds sterker. Mensen zeiden steeds tegen me: “Je traint te hard, je slaat teveel ballen, je maakt je lichaam kapot.” En dan zei ik: “Integendeel; hoe meer ballen ik sla, des te sterker ik word.” Als ik een luxeleventje had geleid, was ik nooit wereldkampioen geworden.

Mijn vader was, zoals ik al zei, heel arm. Toen hij mij zo hard zag trainen en merkte dat ik succes kreeg, zei hij: “Als je zo hard blijft werken, kun je op een dag misschien wel een Rolex voor jezelf kopen.” Dat was natuurlijk maar een grapje, gewoon omdat Rolex zo'n bekend merk was. Maar nadat ik mijn eerste Grand Slam had gewonnen, heb ik inderdaad mijn eerste Rolex gekocht. Na 60 jaar ben ik natuurlijk veel details vergeten, maar ik weet nog dat ik zei: “Pap, ik heb die Rolex.”

“Mijn vader was, zoals ik al zei, heel arm. Toen hij mij zo hard zag trainen en merkte dat ik succes kreeg, zei hij: 'Als je zo hard blijft werken, kun je op een dag misschien wel een Rolex voor jezelf kopen.'”

Hoe ik me voelde toen ik mijn eerste Rolex had gekocht? Als je in het leven nergens aanspraak op kunt maken en dan een cadeau krijgt, of zelf iets waardevols koopt, dan voel je je dankbaar. En ik denk dat dankbaarheid heel belangrijk is. Mensen vergeten nogal eens hoe goed ze het in vergelijking met andere mensen hebben. Dat heb ik geleerd op al mijn reizen over de hele wereld, en dat besef is steeds sterker geworden en heeft zich vastgezet in mijn systeem: hoeveel geluk ik heb.

Het horloge dat ik nu draag, heb ik een paar jaar geleden gekocht. Het is van goud en het herinnert me aan mijn eerste Rolex en aan mijn vader, die in een goudmijn werkte. Afhankelijk van hoe je er aan komt en welke relatie je ermee hebt, kan een horloge een heel emotioneel bezit zijn. En in mijn geval is het meer dan alleen een horloge; het is een verhaal.

“Afhankelijk van hoe je er aan komt en welke relatie je ermee hebt, kan een horloge een heel emotioneel bezit zijn. En in mijn geval is het meer dan alleen een horloge; het is een verhaal.”

Ik associeer Rolex nog altijd met mijn vader. Ik hield zielsveel van mijn vader en hij speelde een heel belangrijke rol in mijn leven. Hij was bijna 1,90 meter lang en beresterk. Maar elke keer als ik een toernooi had gewonnen, sloeg hij zijn armen om me heen en huilde hij. En het is blijkbaar erfelijk: ik ben zelf ook vreselijk sentimenteel. Soms geef ik even een tikje op mijn horloge en zeg ik: “Pap, ik ben toch een heel eind gekomen.”