Browser update vereist

Welkom bij rolex.com. Om u de best mogelijke ervaring te bieden, vereist rolex.com een up-to-date browser. Gebruik een nieuwere browser om onze site te ontdekken.

Volg Rolex op WeChat door de QR-code te scannen.

Don Walsh

Elke Rolex vertelt een verhaal

In 1960 daalden luitenant bij de Amerikaanse marine Don Walsh en de Zwitserse oceanograaf Jacques Piccard aan boord van bathyscaaf Trieste naar de Marianentrog af, onder de Stille Oceaan, het diepste punt van ‘s werelds oceanen. Aan de buitenkant van de Trieste was een experimenteel Rolex Oyster horloge, de Deep Sea Special, tegenwoordig bekend als ‘The Old Lady’, bevestigd. De bemanning vestigde niet alleen een record met de duik, het was een cruciale mijlpaal voor diepzee-expeditie. In zekere zin vinden we Walsh’ DNA terug in elk Rolex-horloge dat sindsdien gemaakt is.

Every Rolex Tells A Story – Don Walsh

“Jonge mensen vragen mij geregeld hoe ze onderzoeker kunnen worden. Ik zeg dan: ‘Het is heel simpel, je wordt als onderzoeker geboren.’”

Jonge mensen – mijn favoriete publiek – vragen mij geregeld hoe ze onderzoeker kunnen worden. Ik zeg dan: “Het is heel simpel, je wordt als onderzoeker geboren. De hoogste berg beklimmen of duiken in de diepste krochten van de oceaan; het is allemaal niet nodig. Je hoeft alleen maar nieuwsgierig te zijn naar de wereld om je heen.” 

Het enige dat ik ooit wilde worden, was zeeman. Eind jaren dertig woonden we in een huis dat uitkeek over de baai van San Francisco. Ik zag de schepen uitvaren door de Golden Gate en achter de horizon verdwijnen en ik zei tegen mezelf: “Wat zou daar toch te zien zijn en hoe kom ik daarachter? Hoe krijg ik dat voor elkaar?” Ik heb het getroffen, want ik zag het, ik deed het en ik doe het nog steeds. Ik ben op de Noordpool geweest, op de bodem van het diepste deel van de oceaan en 65 jaar later leer ik nog steeds nieuwe dingen.

Wat me het meest fascineert onder water, is het idee dat ik een nieuwe planeet aandoe. Na een paar honderd meter is het volledig donker. Het is alsof je een nieuwe wereld betreedt, je maakt kennis met organismes die daar volledig thuis zijn en ik ben dat niet – ik ben de buitenstaander.

Het horloge van Don Walsh

Slechts een jaar voordat ik het zelf deed, werd ik me bewust van de mogelijkheid om af te dalen naar het diepste deel van de oceaan. Ik had gediend in onderzeeërs van de Amerikaanse zeemacht toen er werd gevraagd naar vrijwilligers voor iets dat een bathyscaaf genoemd werd, een machine waarmee het mogelijk werd om dieper de oceaan in te gaan. Ik meldde me aan als vrijwilliger en begon zo aan een levenslange reis, die begon met een betrekkelijk korte van 11 kilometer, toen ik de diepste duik deed.

“Wat me het meest fascineert onder water, is het idee dat ik een nieuwe planeet aandoe.”

Het was nogal krap in de cabine. Jacques Piccard was een flinke man en ik ben niet zo groot – ik nam genoegen met de ruimte die nog over was. De temperatuur was iets aangenamer dan die in een koelkast in de keuken. Ik heb het over 1960, toen veel van de elektrische apparatuur die we gebruikten warmte afgaf. Het was daar benauwd maar we hadden het druk; we waren in ons element. Het betekende een nieuw tijdperk van werken in de oceaan.

Tijdens de duik was er een andere passagier aan boord, een speciaal vervaardigd Rolex-horloge, dat we tegenwoordig ‘The Old Lady’ noemen. Destijds hadden ze nog geen centrum in Genève om metingen te verrichten naar de volledige diepte van de oceaan, dus wij waren het testplatform voor dit nieuwe horloge.

Het werd blootgesteld aan de druk van volledige diepte gedurende de negen uur lang durende duik. Ik was benieuwd of het nog zou lopen als we boven kwamen, en dat was zo. Het had een goede prestatie geleverd, en wij ook. We hebben die dag goed werk verricht. Het doet me genoegen dat het erfgoed van ‘The Old Lady’ voortleeft – dat mijn DNA dat van ‘The Old Lady’ is, tegenwoordig te vinden is in alle Rolex-horloges. 

Ter ere van deze pioniersduik een halve eeuw geleden, bood men mij dit Rolex-horloge aan, met daarop – heel attent – gegraveerd: ‘Onze waardering voor Don Walsh, diepste duik 1960-2010’. Ik ben er zeer trots op – ik draag het dag en nacht.

“Het doet me genoegen dat het erfgoed van ‘The Old Lady’ voortleeft – dat mijn DNA dat van ‘The Old Lady’ is, tegenwoordig te vinden is in alle Rolex-horloges.”

Het herinnert me eraan wie ik ben, waar ik ben geweest en het is een onuitgesproken gevoel van welslagen en van trots. Het wijst me erop dat we niet teveel in het verleden moeten blijven hangen. We moeten respect hebben voor het verleden en voor wat we hebben bereikt, maar we moeten vooruitkijken.