راننده مسابقات استقامت، تام کریستنسن، در شهر کوچکی در دانمارک به‌ دنیا آمد و در پمپ بنزینی که متعلق به پدرش که او نیز راننده مسابقات بزرگ شد. و در آن‌جا بود که سرنوشت او رقم خورد. او فعالیت خود را در ژاپن آغاز کرد و در سال ۱۹۹۷ وقتی که تنها چهار روز به آغاز مسابقات مانده بود، به مسابقات نمادین ۲۴ ساعته لِمان دعوت شد. او توانست که برنده شود و حتی توانست که رکوردشکنی کند. در سال ۲۰۰۰، بعد از دوسال بدشانسی، به مسابقات ۲۴ ساعته لِمان راه یافت و برنده این مسابقات و همچنین پنج مسابقه بعد از آن شد و حافظه تاریخی ورزش اتومبیل‌رانی ثبت شد. او ساعت رولکس Cosmograph Daytona خود را، ” ساعت مخصوص رانندگان “، به یاد این روز فراموش‌نشدنی خریداری کرد.

اولین‌باری که من دیدن مسابقه اتومبیل‌رانی را دیدم، در کالسکه و با مادرم بودم و پدرم مسابقه می‌داد. وقتی من شروع به رانندگی کردم خیلی سریع درگیر آن شدم. من به خوبی اولین فاصله‌هایی که سوار بر "گوکارت" مسابقه دادم را به خاطر دارم. احساس آزادی، قدرت، تمرکز... می‌کردم اما این خیلی زود برای من تبدیل به حسی عبور از مرزها و فراتر رفتن از آن شد.

من وقتی اولین‌بار در سال ۱۹۹۷ در مسابقات ۲۴ ساعته لِمان شرکت کردم، در وجودم انرژی‌های مثبت، دستپاچگی و آدرنالین حس می‌کردم. فکر می‌کنم که این یک ترکیب عالی بود. وقتی که جوان بودم، شنیدن در مورد مسابقه حتی یک رویا نبود. اما برای من که در ماشینی کوچکی در دور پمپ بنزنینی در دوردست‌ها تمرین می‌کردم، این اتفاق بسیار دور از انتظار بود. ولی وقتی که آرزوی بزرگی دارید و عاشق کاری هستید که انجام می‌دهید، اتفاق‌های خوبی می‌افتد.

بعد از پیروزی‌ام در سال ۱۹۹۷، دو سال شکست داشتم؛ در سال ۱۹۹۹، بزرگ‌ترین پیشرفت در این مسابقات را داشتم که ناگهان وقتی که دور چهارم بودم ماشینم خراب شد. این بزرگ‌ترین نا‌امیدی در زندگی حرفه‌ایم بود. اما خیلی مهمه که بعد از هر شکست از جا بلند شوید. شما می‌توانید یکبار برنده مسابقات لِمان شوید، اما دوباره برنده شدن خیلی مهم است. این اتفاق من را بزرگ کرد. من ذاتا همیشه میل به رقابت داشتم، ولی هیچ‌وقت اینچنین میل و اشتیاق برای رقابت را تجربه نکرده‌بودم. پیروزی سال ۲۰۰۰ به طرز باورنکردنی برای من تعیین‌کننده بود و این آغاز شش پیروزی پی‌در‌پی بعد از آن بود.

از من غلبا می‌پرسند که رانندگی در مسابقات ۲۴ ساعته را ترجیح می‌دهم یا برنده شدن در مسابقات لِمان؟ من می‌توانم به شما بگویم که اگر شما از این ۲۴ ساعت و آماده‌‎شدن برای مسابقه و تمام لحظات آن لذت نبرید، نمی‌توانید برنده این مسابقه شوید. من مطمئنم که افرادی که با من در لِمان کار کردند، هم‌تیمی‌ها، مکانیک‌ها، مهندسان، درس بزرگی در زندگی گرفتند که اگر برای هدفی تلاش و انرژی زیادی به خرج دهی، نتیجه آن قطعا مثبت است. این تنها راه رسیدن به هدف است.

پیروزی سال ۲۰۰۰ به طرز باورنکردنی برای من تعیین‌کننده بود، و این آغاز شش پیروزی پی‌در‌پی بعد از آن بود.

وقتی چیزی برای شما غیرقابل‌دسترس است ولی اتفاق می‌افتد، برای شما خیلی عزیز می‌شود و نمی‌خواهید آن‌را از دست بدهید. پیروزی دوم بعد از دوسال شکست می‌بایست به‌گونه‌ای جشن گرفته شود. می‌خواستم آن لحظه را ثبت کنم و برای همیشه نگه‌دارم. تصمیم گرفتم به عنوان جایزه برای خودم ساعت مخصوص رانندگان، ساعت Daytona رولکس، را بخرم.

من از خانواده با توان مالی کم می‌آیم و اینکه تمام پس‌انداز خود را صرف خرید ساعت رولکس Daytona کنم، کار بزرگی بود. برنده یک ساعت شدن سورپرایز خوبی است، اما اینکه ساعت خود را بخرید، یک پاداش واقعی است.

می‌خواستم آن لحظه را ثبت کنم و برای همیشه نگه‌دارم. تصمیم گرفتم به عنوان جایزه برای خودم ساعت مخصوص رانندگان، ساعت Daytona رولکس، را بخرم.

بر روی ساعت رولکس Daytona من سال ۲۰۰۰حکاکی شده‌است. این ساعت برای من یادآور آن دوره و مسابقه، آن نمایش بی‌نظیر و رفاقت منحصربه‌فرد، و آن لحظه بسیار خاص است.

ساعت تام کریستنسن

Oyster Perpetual Cosmograph Daytona

به اشتراک‌گذاری این صفحه