راجر فدرر با کسب ۲۰ مقام در گرنداسلم® و رکورد کسب بیشترین قهرمانی در مسابقات ویمبلدون، یکی از برترین تنیس‌بازان تاریخ ورزش است. اما بازی تنیس برای فدرر سوئیسی چیزی فراتر از شکستن رکورد بود. در تابستان سال ٢٠٠٩، همزمان با تولد اولین دو قلوهایش، راجر رکورد بی‌سابقه گرانداسلم® پیت سمپراس را در ویمبلدون شکست و مفهوم جدیدی از عظمت برای خود ساخت. رولکسی که او آن روز به دست بسته بود خاطرات تابستانی سرنوشت‌ساز را تداعی می‌کند.

رکوردزنی هیچ وقت واقعاً برایم اهمیت نداشته است. اهداف من ساده و بسیار عادی بودند؛ امیدوار بودم که شاید در میان ١٠٠ یا شاید ١٠ تنیس‌باز برتر آن مقطع قرار بگیرم. اما همیشه سعی می‌کردم برای تحقق رویاهایم تلاش کنم.

تحول واقعی در زندگی‌ام وقتی بود که ۱۴ ساله بودم و خانه را ترک کردم تا برای یادگیری تنیس به مرکز ملی تنیس سوئیس بروم. آنجا بود که از بچگی درآمدم و مرد شدم. آن دوران مهم‌ترین سه سال زندگی من بود. سعی کردم راز قدرت ذهنی را دریابم.

اما شش سال دیگر طول کشید تا این مفهوم را درک کنم و در زمین تنیس کاملاً احساس راحتی داشته باشم. باید درس‌های سختی یاد می‌گرفتم و بزرگترین ناامیدی‌ها پس از باخت یک بازی دیگر که ناشی از احساسات کنترل‌نشده‌ام بود را تجربه می‌کردم. لحظه‌ای که بالاخره همه چیز را درست انجام دادم حس خوبی داشتم؛ آنقدر خوب که هیچ گاه آن را تغییر ندادم.

کشورم، سوئیس، نقش بسیار مهمی در آنچه امروز به دست آورده‌ام داشته است. در نهایت، فهمیدم که این اولین بار است که یک سوئیسی شماره یک جهان می‌شود. همان موقع به ذهنم رسید که هر آنچه قبلاً انجام نشده است را می‌توانم به دست آورم. و این چیزی بود که اتفاق افتاد. بنابراین از آن استقبال کردم و از رقیبانم، از رکوردهای قابل شکست و از تورنمنت‌هایی که دوست داشتم در آن بازی کنم الهام و انگیزه گرفتم.

وقتی به ساعتم نگاه می‌کنم آن روز را به وضوح به یاد می‌آورم.

سال ٢٠٠٩ شد. تابستان آن سال برای اولین بار قهرمان مسابقات آزاد فرانسه شده بودم و داشتم به ویمبلدون می‌رفتم تا رکورد گرانداسلم® پیت سمپراس را بشکنم. وقتی قهرمان شدم و در مسابقه به یادماندنی پنج سِتی در مقابل رادیک رکوردزنی کردم، باورم نمی‌شد. در بازی آخر بود که توانستم رکوردزنی کنم و پیروز شوم. وقتی داشتم جام قهرمانی را بالای سر می‌بردم، رولکس خود را به دستم بسته بودم.

برای همین است که این ساعت اهمیت خاصی برایم دارد. وقتی به آن نگاه می‌کنم آن روز را به وضوح به یاد می‌آورم: پیت سمپراس برای تماشای فینال آمد. او گفت که قصد داشته اگر شانس شکستن رکورد او را داشته باشم به تماشای بازی‌ام بیاید. بیورن بورگ هم آنجا بود، جان مک‌انرو داشت گزارش می‌کرد و راد لیور نیز آنجا بود. خیلی از اسطوره‌های تنیس آنجا حضور داشتند. وقتی بازی تمام شد، همه آن‌ها از پله‌ها پایین آمدند تا رکوردزنی‌ام را تبریک بگویند. حس بسیار خوبی بود که داشتم از خانواده تنیس که برایم فوق‌العاده مهم است عشق و محبت دریافت می‌کردم.

هر بار که رولکس را به دست می‌بندم، آن لحظات عالی برایم تداعی می‌شود. رولکس همچنین یادآور این است که اگر سخت تلاش نکنی، فرد دیگری تلاش می‌کند و نهایتاً تو را پشت سر می‌گذارد. بنابراین باید سختکوش و حتی تا حدی سرسخت اما همواره منصف باشی و با سبک خودت بازی کنی. فکر می‌کنم این خیلی مهم است.

ساعت راجر فدرر

Oyster Perpetual Datejust II

به اشتراک‌گذاری این صفحه