Explorer که در سال ۱۹۵۳ معرفی شد، حاصل این تجربۀ مشترک بود و بعد از صعود موفق سر ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی به قلۀ اورست تولید شد. 

بعد از آن، Explorer II در سال ۱۹۷۱ معرفی شد و به لطف عملکردها و توانایی‌اش در تحمل سخت‌ترین شرایط، جایگاه خاصی در دنیای اکتشاف پیدا کرد. این مدل به ساعت انتخابیِ کاوشگران قطب، غارشناسان و آتشفشان‌شناسان تبدیل شد. این دو ساعت همچنان افراد استثنایی را در کاوش‌هایشان در دورترین نقاط زمین همراهی می‌کند؛ کاوش‌هایی که با هدف فهم بهتر از سیاره‌مان و یافتن راهکارهایی برای حفاظت از آن انجام می‌شود.

در قرن گذشته، کاوش‌گری سه هدف پیاپی داشته است: کشف نقاط ناشناختۀ جهان، فراتر بردن مرزهای توانایی انسان و نیز مشاهدۀ زمین به منظور حفاظت بهتر از آن. رولکس در این سه چالش همراه کاوش‌گران در سفرهای شجاعانه‌شان بوده است.

اکتشاف

صعود موفق سر ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی به قلۀ اورست در سال ۱۹۵۳ مورد تحسین جهانیان قرار گرفت. رولکس نقش خود در این کاوش را با تجهیز آن‌ها به ساعت‌های Oyster Perpetual ایفا نمود.

در همان سال و بعد از دستاورد این کوهنوردان بود که ساعت Explorer عرضه شد. سال‌ها بود که این ساعت در دست ساخت قرار داشت. در اوایل دهۀ ۱۹۳۰، رولکس شروع به تجهیز کاوش‌های هیمالیا کرد تا مشاهده کند که ساعت‌هایش در سخت‌ترین شرایط و ارتفاع زیاد چگونه عمل می‌کنند. کوهنوردان در هر سفر دربارۀ عملکرد ساعت‌ها به رولکس بازخورد می‌دادند و این موجب می‌شد که این برند بتواند مدل‌های بعدی را ارتقاء دهد. درست همان‌طور که موتور ساعت، انرژی خود را از حرکت مچ دست کاربر دریافت می‌کند، تکنیک‌های ساعت‌سازی نیز به‌لطف تجارب کاوشگران پیشرفت کرد و ساعت‌های رولکس، بسیاری از سفرهای کاوش‌گرانۀ دیگر به دورترین نقاط زمین را همراهی کردند. 

اولین فاتح بام جهان

اورست نهایی‌ترین چالش هر کوهنورد است. در مه ۱۹۵۳، دو عضو سفر اکتشافی بریتانیایی به قلۀ این کوه افسانه‌ای دست یافتند. دستاورد آن‌ها مورد تحسین جهانیان قرار گرفت و رولکس نیز در این دستاورد نقشی ایفا کرد.

در هر روزی که روی اورست سپری شود، مسئله بقا مطرح است. بدن مورد هجوم سرمای بی‌رحم، نبود اکسیژن و فشار محیط خشن قرار می‌گیرد. در این شرایط غیرقابل‌تحمل بود که در روز ۲۹ مه ۱۹۵۳، دو مرد بسیار شجاع و مصمم اولین کسانی شدند که پا بر مرتفع‌ترین قلۀ جهان، قلۀ ۸۸۴۸ متری (۲۹۰۲۸ فوتی) اورست، گذاشتند. برای اعضای این تیم کاوش، آن‌ها نماد آخرین امید برای فتح قله بودند، چون پیش‌بینی شده بود که در روزهای آینده طوفان‌های برفی موسمی رخ دهد. سر ادموند هیلاری، زنبوردار و کوهنورد باتجربۀ نیوزیلندی که سرشار از ارادۀ رسوخ‌ناپذیر بود به همراه تنزینگ نورگی از نپال توانستند با موفقیت در آنچه بسیاری پیش از آن‌ها در انجامش ناکام مانده بودند، تاریخ‌ساز شوند.

این کاوش توسط سر جان هانت رهبری می‌شد و کمیتۀ مشترک بریتانیایی هیمالیا آن را سازماندهی کرده بود؛ این کمیته یک نهاد بریتانیایی بود که برای نظارت بر تلاش‌ها برای فتح اورست ایجاد شده بود و بنیان‌گذاران آن، انجمن جغرافیایی سلطنتی و باشگاه آلپاین بودند. تیم کاوش متشکل از ۱۶ عضو بود، اما محدودیت‌های لجستیکی چنین حرکت مخاطره‌آمیزی اقتضا می‌کرد که صدها باربر چندین تُن اقلام ضروری مورد نیاز در طول سفر را حمل کنند.

این اقلام شامل ده‌ها بستۀ حاوی تجهیزات پیشرفته می‌شد که بسیار بادقت گردآوری و آمادۀ استفاده شده بودند. از پوتین‌های طراحی‌شده مخصوص کوهنوردی گرفته تا چادرهایی که در تونل‌های بادی آزمایش شده بودند، هیچ‌چیز برای اینکه این تلاش جدید را به موفقیت برساند از قلم نیفتاده بود. رولکس نیز بخشی از این ماجراجویی بود؛ چون ساعت‌های Oyster Perpetual نیز جزو اقلام و تجهیزات این کاوش بود.

سِر جان پس از بازگشت از این کاوش نوشت: «ساعت‌های Oyster Perpetual رولکس که اعضای تیم بریتانیا به آن مجهز شده بودند، بار دیگر اطمینان‌پذیری خود را در اورست اثبات کردند. ما بسیار خوشحال بودیم که این ساعت‌ها زمان را آن‌قدر دقیق نشان می‌دادند. آن‌ها همگام‌سازی ساعت بین اعضای تیم را در تمام طول این کاوش تضمین کردند. […]. آن‌ها عملکرد خارق‌العاده‌ای داشتند و ما واقعاً ساعت‌های اویستر رولکس را یکی از اجزای مهم تجهیزات مورد نیاز برای صعود به قله‌های مرتفع می‌دانیم.» 

هیمالیا: آزمایشگاه حقیقی و زنده 

رشته‌کوه‌های مرتفع، محیطی بی‌نظیر برای محک زدن استحکام و اطمینان‌پذیری ساعت فراهم می‌آورند. برای رولکس، رشته‌کوه هیمالیا یک آزمایشگاه زنده و ایده‌آل بود. 

در طول نیمۀ نخست قرن بیستم، قله‌های فتح‌نشدۀ هیمالیا کوهنوردان سراسر جهان را مسحور خود کرده بود. و یکی از این قله‌ها بیش از همه در خیال آن‌ها رخنه کرده بود: قلۀ اورست. این علاقۀ جهانی به قله‌های مرتفع به همراه امکان محک زدن ساعت‌ها در شرایط زندگی حقیقی، رولکس را ترغیب کرد تا به تیم کوهنوردان پیشگام بپیوندد. بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۵۵ تعداد ۱۷ تلاش برای صعود به بلندترین قله‌های جهان صورت گرفته بود؛ تلاش‌هایی که مجهز به ساعت‌های رولکس بودند.

این ساعت‌ها شاهد چند صعود تاریخی و بی‌سابقه بودند که اولین آن‌ها صعود به اورست در سال ۱۹۵۳ بود؛ بلندترین قلۀ جهان با ارتفاع ۸۸۴۹ متری از سطح دریا. پس از آن و در سال ۱۹۵۴، صعود به قلۀ کی‌۲، دومین قلۀ مرتفع جهان با ارتفاع ۸۶۱۱ متر؛ در سال ۱۹۵۵ صعود به قلۀ کانگچنجونگا، سومین قلۀ مرتفع جهان با ارتفاع ۸۵۸۶ متر؛ و در همان سال قلۀ ماکالو، پنجمین قلۀ مرتفع جهان با ارتفاع ۸۴۸۵ متر. 

خط‌‌شکن سوئیسی در هیمالیا

انلیس لونر نقش پیشگامانه‌ای در کاوش استثنایی سوئیس در مرتفع‌ترین رشته‌کوه جهان داشت. ساعت‌های Oyster Perpetual رولکس بخشی از تجهیزات کوهنوردان بودند.

انلیس لونر که کوهنوردی جوان و بااستعداد از روستای گریندلوالد واقع در دامنۀ کوه یونگ‌فراو در رشته‌کوه‌های آلپ برن بود، پس از جنگ جهانی دوم پیشنهاد داد که اولین سفر اکتشافی سوئیس به رشته‌کوه‌های هیمالیا را ترتیب دهد؛ پیشنهادی که نشان از شخصیت استوار و قدرتمند او داشت. او که کوهنوردی پیشگام و شیفتۀ ماجراجویی بود، توانست بنیاد تحقیقاتی آلپاین سوئیس را ترغیب کند که اجازه دهند او سرپرستی تیم اعزامی به رشته‌کوه گانگوتری در منطقۀ گاروال هیمال در شمال هند را بر عهده بگیرد.

در طول پنج ماه از ماه مه تا سپتامبر ۱۹۴۷، این تیم کاوشگر توانست اولین صعودهای تاریخ به قله‌های کِدارنات، ساتوپانت، کالیندی (از طریق جبهۀ شمال شرقی)، بالبالا و ناندا گونتی را رقم بزند و توده‌کوه چاوکامبا که مجموعه‌ای از قله‌های بالای ۶۰۰۰ و ۷۰۰۰ متر است را نیز درنوردد.

رولکس به‌منظور پشتیبانی از این پروژه، به هر یک از اعضای تیم یک ساعت Oyster Perpetual داد تا در طول این صعود به دست ببندند. این ساعت‌ها در همۀ لحظات به دست آن‌ها بود و با تحمل سخت‌ترین شرایط ممکن، لحظه‌ای آن‌ها را ناامید نکرد. کوهنوردان پس از بازگشت‌شان، ضدآب بودن، دقت و راحتی ساعت‌ها و نیز خودکوکی موتور آن‌ها از طریق روتور پرپچوال را گزارش دادند. آندره روش، راهنمای کاوش، در روز ۷ ژوئیه ۱۹۴۷ از کمپ اصلی گانگوتری نوشت: «ساعت‌های رولکس که هر یک از ما به دست داشتیم، به طور خارق‌العاده‌ای زمان را دقیق حفظ می‌کنند. آن‌ها بسیار کارآمد هستند و ما از آن‌ها بسیار راضی هستیم. این حقیقت که نیازی به کوک کردن ندارند هم امتیاز بسیار ویژه‌ای است.»

در نمایشگاه ساعت ۱۹۴۸ پس از بازگشت تیم، رولکس ویترینی را نمایش داد که در آن، چندین ساعت استفاده‌شده در این ماجراجویی در پس‌زمینۀ قله‌های فتح‌شده به تصویر کشیده شدند.

ضدآب در آب‌های یخی

قاب اویستر رولکس که از نظر قابلیت عالی ضدآب، انقلابی در عرصۀ ساعت‌سازی محسوب می‌شد، چند سال بعد از عرضه توسط کاوشگری معروف در سفر به گرین‌لند محک زده شد.

گرد و غبار و به‌خصوص رطوبت می‌تواند آسیب ماندگاری به داخل ساعت بزند و عملکرد اصلی آن یعنی حفظ زمان را تضعیف کند. رولکس برای حل این مشکل و در نتیجۀ عزم بنیان‌گذار خود هانس ویلسدورف که نیاز به چنین ابداعی را حس کرده بود، قاب اویستر را طراحی کرد. این قاب نفوذناپذیر در سال ۱۹۲۶ معرفی شد. برای اطمینان از قابلیت ضدآب آن در همۀ شرایط، رولکس به طور مستمر از کاوشگران می‌خواست تا ساعت‌های مجهز به قاب اویستر را در کاوش‌هایشان به همراه داشته باشند و آن‌ها را در شرایط زندگی حقیقی محک بزنند. یکی از کاوشگران رولکس به نام هنری جورج گینو واتکینز در سفر اکتشافی که بین سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ به ساحل گرین‌لند داشت، چندین ساعت Oyster Perpetual را با خود به همراه برد. پس از این سفر، او به رولکس گفت که این ساعت‌ها را تحسین می‌کند، چون در راه بارها در آب غوطه‌ور شدند اما همچنان بدون هیچ نقصی کار می‌کردند.

ماجرا
ادامه دارد…

به اشتراک‌گذاری این صفحه